مگر ابليس كه سرباز زد كه با سجده‌كنندگان باشد.

گفت: اى ابليس، چرا تو از سجده‌كنندگان نبودى؟

گفت: من براى بشرى كه از گل خشك، از لجن بويناك آفريده‌اى سجده نمى‌كنم.

گفت: از آنجا بيرون شو كه مطرود هستى.

تا روز قيامت بر تو لعنت است.

گفت: اى پروردگار من، مرا تا روزى كه دوباره زنده مى‌شوند مهلت ده.

گفت: تو در شمار مهلت‌يافتگانى.

تا آن روزى كه وقتش معلوم است.

گفت: اى پروردگار من، چون مرا نوميد كردى، در روى زمين بديها را در نظرشان بيارايم و همگان را گمراه كنم،

مگر آنها كه بندگان با اخلاص تو باشند.

گفت: راه اخلاص راه راستى است كه به من مى‌رسد.

تو را بر بندگان من تسلطى نيست، مگر بر آن گمراهانى كه تو را پيروى كنند.

و جهنم ميعادگاه همه است.

هفت در دارد و براى هر در گروهى از آنان معين شده‌اند.

پرهيزگاران در بهشتها، كنار چشمه‌سارانند.

به سلامت و ايمنى داخل شويد.

هر كينه‌اى را از دلشان بركنده‌ايم، همه برادرند، بر تختها روبه‌روى همند.

هيچ رنجى به آنها نمى‌رسد و از آنجا بيرونشان نرانند.

به بندگانم خبر ده كه من آمرزنده و مهربانم،

و عذاب من عذابى دردآور است.

و از مهمانان ابراهيم خبر دارشان كن.

آنگاه كه بر او داخل شدند و گفتند: سلام. ابراهيم گفت: ما از شما مى‌ترسيم.

گفتند: مترس، ما تو را به پسرى دانا بشارت مى‌دهيم.

گفت: آيا مرا بشارت مى‌دهيد با آنكه پير شده‌ام؟ به چه چيز بشارتم مى‌دهيد؟

گفتند: به حق بشارتت داديم، از نوميدان مباش.

گفت: جز گمراهان چه كسى از رحمت پروردگارش نوميد مى‌شود؟

گفت: اى رسولان، كار شما چيست؟

گفتند: ما بر سر مردمى گنهكار فرستاده شده‌ايم.

مگر خاندان لوط، كه همه را نجات مى‌دهيم،

جز زنش را كه مقرر كرده‌ايم كه از باقى‌ماندگان باشد.