بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
وَمَآءٍۢ مَّسْكُوبٍۢ
Wa maaa'im maskoob
و آبى همواره جارى،
وَفَٰكِهَةٍۢ كَثِيرَةٍۢ
Wa faakihatin kaseerah
و ميوه‌اى بسيار،
لَّا مَقْطُوعَةٍۢ وَلَا مَمْنُوعَةٍۢ
Laa maqtoo'atinw wa laa mamnoo'ah
كه نه منقطع مى‌گردد و نه كس را از آن باز دارند.
وَفُرُشٍۢ مَّرْفُوعَةٍ
Wa furushim marfoo'ah
و زنانى ارجمند.
إِنَّآ أَنشَأْنَٰهُنَّ إِنشَآءًۭ
Innaaa anshaanaahunna inshaaa'aa
آن زنان را ما بيافريديم، آفريدنى.
فَجَعَلْنَٰهُنَّ أَبْكَارًا
Faja'alnaahunna abkaaraa
و دوشيزگان ساختيم.
عُرُبًا أَتْرَابًۭا
'Uruban atraabaa
معشوق همسران خويشند،
لِّأَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ
Li as haabil yameen
براى اصحاب سعادت.
ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ
Sullatum minal awwa leen
گروهى از پيشينيان،
وَثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ
Wa sullatum minal aakhireen
و گروهى كه از پى آمده‌اند.
وَأَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ
Wa as haabush shimaali maaa as haabush shimaal
اما اصحاب شقاوت، اصحاب شقاوت چه حال دارند؟
فِى سَمُومٍۢ وَحَمِيمٍۢ
Fee samoominw wa hameem
در باد سموم و آب جوشانند.
وَظِلٍّۢ مِّن يَحْمُومٍۢ
Wa zillim miny yahmoom
در سايه‌اى از دود سياه،
لَّا بَارِدٍۢ وَلَا كَرِيمٍ
Laa baaridinw wa laa kareem
نه سرد و نه خوش،
إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ
Innaahum kaanoo qabla zaalika mutrafeen
اينان پيش از اين در ناز و نعمت بودند.
وَكَانُوا۟ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ
Wa kaanoo yusirroona 'alal hinsil 'azeem
و بر گناهان بزرگ اصرار مى‌ورزيدند.
وَكَانُوا۟ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ
Wa kaanoo yaqooloona a'izaa mitnaa wa kunnaa turaabanw wa izaaman'ainnaa lamab'oosoon
و مى‌گفتند: آيا زمانى كه ما مُرديم و خاك و استخوان شديم باز هم ما را زنده مى‌كنند،
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ
Awa aabaaa'unal awwaloon
يا نياكان ما را؟
قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْءَاخِرِينَ
Qul innal awwaleena wal aakhireen
بگو: همه را، آنان كه از پيش بوده‌اند و آنها كه از پى‌شان آمده بودند،
لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ
Lamajmoo'oona ilaa meeqaati yawmim ma'loon
همه در وعده‌گاه آن روز معين خواهند بود.
ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ
summa innakum ayyuhad daaalloonal mukazziboon
آنگاه شما اى گمراهان تكذيب‌كننده،
لَءَاكِلُونَ مِن شَجَرٍۢ مِّن زَقُّومٍۢ
La aakiloona min shaja rim min zaqqoom
از درختان زقّوم خواهيد خورد.
فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ
Famaali'oona minhal butoon
و شكمهاى خود را از آن پر خواهيد كرد.
فَشَٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ
Fashaariboona 'alaihi minal hameem
و بر سر آن آب جوشان خواهيد نوشيد.
فَشَٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ
Fashaariboona shurbal heem
چنان مى‌نوشيد كه شتر تشنه آب مى‌نوشد.
هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ
Haazaa nuzuluhum yawmad deen
اين است غذايشان در روز جزا.
نَحْنُ خَلَقْنَٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ
Nahnu khalaqnaakum falaw laa tusaddiqoon
ما شما را آفريده‌ايم؛ پس چرا تصديق نمى‌كنيد؟
أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ
Afara'aytum maa tumnoon
آيا آن منى را كه برون مى‌ريزيد ديده‌ايد؟
ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَٰلِقُونَ
'A-antum takhluqoo nahooo am nahnul khaaliqoon
آيا شما او را مى‌آفرينيد يا ما آفريننده‌ايم؟
نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ
Nahnu qaddarnaa baina kumul mawta wa maa nahnu bimasbooqeen
ما مرگ را بر شما مقدر ساختيم و ناتوان از آن نيستيم كه
Meccan
