بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرْقًۭا
Wan naazi 'aati gharqa
سوگند به فرشتگانى كه جانها را به قوت مى‌گيرند،
وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشْطًۭا
Wan naa shi taati nashta
و سوگند به فرشتگانى كه جانها را به آسانى مى‌گيرند،
وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبْحًۭا
Wass saabi-haati sabha
و سوگند به فرشتگانى كه شناورند،
فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبْقًۭا
Fass saabi qaati sabqa
و سوگند به فرشتگانى كه بر ديوان پيشى مى‌گيرند،
فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًۭا
Fal mu dab-bi raati amra
و سوگند به آنها كه تدبير كارها مى‌كنند،
يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ
Yawma tarjufur raajifa
كه آن روز كه نخستين نفخه قيامت زمين را بلرزاند،
تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ
Tatba'u har raadifa
و نفخه دوم از پس آن بيايد،
قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ
Quloobuny-yau maaiziw-waaji-fa
در آن روز دلهايى در هراس باشند،
أَبْصَٰرُهَا خَٰشِعَةٌۭ
Absaa ruhaa khashi'ah
و نشان خشوع در ديدگان نمايان.
يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ
Ya qoo loona a-inna lamar doo doona fil haafirah
مى‌گويند: آيا ما به حالت نخستين بازمى‌گرديم،
أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًۭا نَّخِرَةًۭ
Aizaa kunna 'izaa man-nakhirah
آنگاه كه استخوانهايى پوسيده بوديم؟
قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ
Qaalu tilka izan karratun khaasirah.
گويند: اين بازگشت ما بازگشتى است زيان‌آور.
فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ
Fa inna ma hiya zajratuw-waahida
جز اين نيست كه تنها يك بانگ برمى‌آيد،
فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ
Faizaa hum biss saahirah
و آنها خود را در آن صحرا خواهند يافت.
هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ
Hal ataaka hadeethu Musaa
آيا داستان موسى به تو رسيده است؟
إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى
Iz nadaahu rabbuhu bil waadil-muqad dasi tuwa
آنگاه كه پروردگارش او را در وادى مقدس طوى ندا داد:
ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ
Izhab ilaa fir'auna innahu taghaa.
به سوى فرعون برو كه طغيان كرده است.
فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ
Faqul hal laka ilaa-an tazakka.
بگو: آيا تو را رغبتى هست كه پاكيزه شوى،
وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ
Wa ahdi yaka ila rabbika fatakh sha
و من تو را به پروردگارت راه بنمايم و تو پروا كنى؟
فَأَرَىٰهُ ٱلْءَايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ
Fa araahul-aayatal kubra.
پس آن آيت بزرگ را به او نشان داد.
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ
Fa kazzaba wa asaa.
و او تكذيب كرد و عصيان ورزيد.
ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ
Thumma adbara yas'aa.
سپس پشت كرد و مى‌شتافت.
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ
Fa hashara fanada.
پس همه را گرد كرد و ندا داد،
فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ
Faqala ana rabbu kumul-a'laa.
و گفت: من پروردگار برتر شما هستم.
فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْءَاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ
Fa-akha zahul laahu nakalal aakhirati wal-oola.
خدايش به عذاب آخرت و دنيا گرفتار كرد.
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ
Inna fee zaalika la'ibratal limaiy-yaksha
در اين عبرتى است براى كسى كه مى‌ترسد.
ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا
A-antum a shaddu khalqan amis samaa-u banaaha.
آيا شما به خلقت سخت‌تريد يا اين آسمانى كه او بنا نهاده؟
رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا
Raf'a sam kaha fasaw waaha
سقفش را برافراشت و بپرداختش،
وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا
Wa aghtasha lailaha wa akhraja duhaaha.
شبش را تاريك كرد و روشنايى‌اش را آشكار ساخت،
وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ
Wal arda b'ada zaalika dahaaha.
و پس از آن زمين را بگسترد،
Meccan
