Nun, andolsun kaleme ve yazdıklarına.

Sen, Rabbinin nimeti sayesinde deli değilsin.

Ve sana, tükenmez, minnetsiz bir mükafat var.

Ve şüphe yok ki sen, pek büyük bir ahlaka sahipsin elbette.

Yakında sen de görürsün ve onlar da görürler.

Deliliğe uğramış hanginiz?

Şüphe yok ki Rabbin, kendi yolundan sapanı da daha iyi bilir ve o, doğru yolu bulanları da daha iyi bilir.

Artık yalanlayanlara itaat etme.

Onlara yumuşaklık göstermeni arzularlar, öyle hareket etsen onlar da yumuşaklık gösterirler.

Ve itaat etme çok yemin edenlerin, reyinde isabet bulunmayanların hiçbirine.

Ayıp arayan, kovucu ve söz getirip götürücüyle.

Hayrı tamamıyla meneden haddini aşmış suçluya.

Ayrıca da çirkin ve kötü huylu soysuza.

Malmülk ve evlat sahibi bile olsa.

Ona ayetlerimizi okuyunca eskilere ait masallar dedi.

Büyüyüp bir hortuma dönen burnuna, yakında bir damga vururuz.

Ve biz, onları açlıkla, kıtlıkla sınarız, nitekim o bahçe sahiplerini de sınamıştık; hani, sabahleyin erkenden, bahçelerindeki mahsulü kesmeye ant içmişlerdi.

Ve Tanrı dilerse de dememişlerdi.

Halbuki bahçenin üstünde, Rabbinden gelen bir felaket dolaşmadaydı ki onlar uyuyorlardı.

Derken bahçe, bütün mahsulü kesilip biçilmiş, kupkuru çorak bir yere, bir çöle dönmüştü.

Sabahleyin birbirlerine sesleniyorlardı.

Mahsulünüzü kesip devşirecekseniz erkence koşun, gidin.

Derken yola düştüler ve birbirlerine de gizlice diyorlardı ki.

Bugün hiçbir yoksula yol vermeyin, yanınıza gelmesin sakın.

Ve kendilerini, yoksulları men etmeye güçleri yeter sanarak erkenden gittiler.

Bahçeyi görünce gerçekten de dediler, elbette yolumuzu şaşırdık.

Hayır dediler, biz mahrum olup gitmişiz.

İçlerinden en iyileri, ben demedim miydi size dedi, mabudunuzu tenzih etseniz ne olurdu.

Dediler ki: Şanı yücedir Rabbimizin, gerçekten de zalimlerden olduk biz.

Bir birlerine dönerek birbirlerini kınamaya başladılar.