بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ
'Abasa wa tawallaa.
Yüzünü ekşitti ve öteye döndü;
أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ
An jaa-ahul 'a-maa
Yanına kör adam geldi diye.
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ
Wa maa yudreeka la'allahu yaz zakkaa.
Nereden bilirsin, belki de o arınıp temizlenecek.
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ
Au yaz zak karu fatanfa 'ahuz zikraa.
Belki de düşünüp taşınacak da öğüt kendisine yarayacak.
أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ
Amma manis taghnaa
O, kendisini her türlü ihtiyacın üstünde görene gelince,
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ
Fa-anta lahu tasaddaa
Ki sen ona yöneliyorsun;
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ
Wa ma 'alaika allaa yaz zakka.
Sana ne onun arınmasından!
وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ
Wa amma man jaa-aka yas'a
O, koşarak sana gelen var ya;
وَهُوَ يَخْشَىٰ
Wahuwa yakhshaa
Odur içine ürperti düşen.
فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ
Fa-anta 'anhu talah haa.
Sen ona aldırmazlık ediyorsun.
كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ
Kalla innaha tazkirah
Hayır, hiç de öyle değil! O, bir düşündürücüdür.
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
Faman shaa a zakarah
Dileyen onu düşünüp öğüt alır.
فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ
Fi suhufim mukar rama
Kutsanan-bereketli sayfalardadır o.
مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ
Marfoo'atim mutah hara
Yüceltilen, tertemiz sayfalarda,
بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ
Bi'aidee safara
Yazıcıların ellerinde;
كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ
Kiraamim bararah.
Ak-pak, mübarek yazıcıların.
قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ
Qutilal-insanu maa akfarah.
Kahrolası insan, ne kadar da nankördür!
مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ
Min aiyyi shai-in Khalaq
Hangi şeyden yarattı onu?
مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ
Min nutfah; khalaqahu faqad-darah.
Bir spermden! Yarattı onu, ölçülendirip biçimlendirdi onu.
ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ
Thummas sabeela yas-sarah
Sonra, yolu kolaylaştırdı ona,
ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ
Thumma amatahu fa-aqbarah
Sonra öldürdü onu, kabre koydurdu onu.
ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ
Thumma iza shaa-a ansharah
Sonra dilediği zaman diriltip ortaya çıkardı onu.
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ
Kalla lamma yaqdi maa amarah.
Hayır, hayır! O, O'nun kendisine emrettiğini hiç yerine getirmedi.
فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ
Falyanzuril insanu ilaa ta-amih
Hadi, bakıversin insan, kendi yiyeceğine!
أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا
Anna sabab nalmaa-a sabba.
Biz suyu döktük de döktük.
ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا
Thumma sha qaqnal-arda shaqqa.
Sonra yeryüzünü yardık da yardık.
فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا
Fa ambatna feeha habba
Ardından orada dâneler bitirdik.
وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا
Wa 'inabaw-wa qadba
Üzümler, yoncalar,
وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا
Wa zaitoonaw wanakh la'
Zeytinlikler, hurmalıklar,
وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا
Wa hadaa-iqa ghulba
Gür çimenli, bol ağaçlı bahçeler,
وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا
Wa faki hataw-wa abba.
Meyve, otlak/sebze.
مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ
Mata'al-lakum wa li-an'amikum.
Sizin ve hayvanlarınızın yararına.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ
Faiza jaa-atis saakhah.
Şiddetle çarpanın çıkardığı korkunç ses geldiğinde,
يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ
Yauma yafir-rul mar-u min akheeh
Bir gün ki o, kişi öz kardeşinden kaçar,
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ
Wa ummihee wa abeeh
Öz annesinden, öz babasından,
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ
Wa sahi batihee wa baneeh.
Eşinden, oğullarından.
لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ
Likul limri-im-minuhm yaumaa-izin shaa nuy-yughneeh
O gün onlardan her kişinin kendisine yetecek bir uğraşı vardır.
وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ
Wujoo huny-yauma-izim-musfira;
Yüzler vardır o gün, pırıl pırıl,
ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ
Dahi katum mustab shirah
Gülen, müjdelerle parıldayan.
وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ
Wa wujoohuy yauma-izin 'alaiha ghabar a
Ve yüzler vardır o gün toza-toprağa bulanmış.
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ
Tarhaquha qatarah.
Tozu-toprağı da bir is bürümüştür.
أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ
Ulaa-ika humul-kafa ratul-fajarah.
İşte bunlardır küfre sapanlar, kötülüğe batanlar.
Meccan
